donderdag 24 april 2014

Faillissement Mathieu Dumoulin BV

Was dát even schrikken afgelopen week, groothandel in sanitair Mathieu Dumoulin failliet. We hadden er net ons nieuwe toilet plus toebehoren besteld (en op de valreep nog gekregen trouwens).



Dumoulin, voorheen gelegen aan de Markt in Maastricht


Het moet begin jaren zeventig zijn geweest toen ik als klerk mijn opwachting maakte bij de Gemeente Spaarbank van Maastricht. Deze voorloper van de veelgeplaagde SNS bank was gelegen aan de Markt in Maastricht en had als buurman, u raadt het al, handelsonderneming Mathieu Dumoulin. Beide bedrijven, zowel Mathieu Dumoulin als de Gemeente Spaarbank, hadden toen al een respectabele staat van dienst in de binnenstad achter de rug.







"Je kunt eens in mijn zak schijten"

De personeelsingang van de bank was gelegen in de Batterijstraat, waar ook de magazijnen van Mathieu Dumoulin zich bevonden. Het was in die tijd een komen en gaan van leveranciers en niet zelden was de Batterijstraat ’s morgens tegen achten al geblokkeerd door vrachtwagenchauffeurs die al een rit van meerdere honderden kilometers achter de rug hadden en die hun lading stonden te lossen.

Nu wil het toeval dat op zekere dag ook het automobiel van directeur Reinaerts van de Gemeente Spaarbank de doorgang werd versperd. De heer Reinaerts, wiens kwaliteiten niet zozeer in tactvolle benadering lagen, stapte uit, beende naar de vrachtwagenchauffeur en brieste: “Weet jij wel wie ik ben? Ik ben de directeur van de Gemeente Spaarbank van Maastricht!” De goede man monsterde Reinaerts een ogenblik en repliceerde toen met “En weet je wat jíj kunt? Jij kunt eens in mijn zak schijten!” Waar gebeurd!






Ook Wim Blind zag zijn weg versperd door Dumoulin

Nee, dan ging het er enkele jaren daarna al wat gemoedelijker aan toe, toen mededirecteur Wim Blind, latere topman van SNS bank, ‘s ochtends zijn opwachting maakte en zijn weg versperd zag door een heftruck van Dumoulin. Wim bedacht zich geen moment, sprong in driedelig grijs op de heftruck en maakte aanstalten om die lachend aan de kant te zetten. Dat alles tot grote hilariteit van zijn personeel dat het tafereel met enige verbazing (en bewondering) gadesloeg.

Kwaliteit stond voorop bij Dumoulin

Een buurman als Mathieu Dumoulin was niet alleen reuze handig maar als personeelsleden van de Gemeente Spaarbank van Maastricht kregen we er op vertoon van onze personeelskaart ook een aantrekkelijke korting op kwaliteitsspullen. Ook óns eerste badkamersanitair kwam uit de toonkamers van Mathieu Dumoulin. En zoals al in de inleiding genoemd, is ruim 40 jaar later ook ons nieuwe toilet afkomstig van Dumoulin. Over klantentrouw gesproken.


Vertrek Mathieu Dumoulin uit de binnenstad

Het moet ergens in de jaren tachtig zijn geweest dat Mathieu Dumoulin zijn activiteiten verhuisde naar de Beatrixhaven in Maastricht. De voormalige magazijnen in de binnenstad werden opgekocht door de Gemeente Spaarbank van Maastricht die er een nieuw rekencentrum optrok. Toen dat rekencentrum enkele jaren later overbodig werd na het ontstaan van de huidige SNS bank, werd het betrokken pand verhuurd, onder andere als uitwijk voor de Gemeente Maastricht die op dat moment bezig was aan de nieuwbouw van haar stadskantoren.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten