vrijdag 26 september 2014

Eijsden, bijwagen van Maastricht

Ik laat even in het midden of destijds een samengaan van de gemeente Eijsden met Maastricht wellicht beter was geweest, maar kennelijk zit het sommige Maastrichtenaren jaren later toch nog erg hoog dat dit niet gebeurd is en dat Eijsden destijds voor Margraten heeft gekozen.


Vertrekregeling gemeente Eijsden-Margraten 

In september 2014 besteedt columnist John Hoofs van Dagblad De Limburger in zijn bijdrage “Signaal” aandacht aan een vertrekregeling bij de gemeente Eijsden-Margraten. Best mogelijk dat zijn betoog hout snijdt, maar als leek kan ik dat niet zo beoordelen. Zijn kritiek klinkt in ieder geval wel aannemelijk. Maar doodzonde is het, dat hij zijn verhaal meent te moeten opleuken met niets ter zake doende en kleinerende kreten als:

  • “wijk 41, een door ons gebezigde bijnaam voor Eijsden”;
  • “Eijsden, bijwagen van Maastricht”.


Het draagt, zoals een lezer van Dagblad De Limburger terecht opmerkt, niets bij aan de discussie en heeft alleen tot doel om te shockeren en te kwetsen.



Maastrichtse grappen over Eijsden zijn niet grappig 

Het kan natuurlijk ook de bedoeling van de verslaggever zijn geweest om grappig over te komen. Maar als humor de drijfveer was van zijn opmerkingen, dan zou ik de betrokken journalist willen adviseren om eens enige tijd mee te lopen met een ervaren rot en boegbeeld als Gerard Kessels, iemand die het verstaat om écht grappig te zijn zonder mensen nodeloos te kwetsen.

Redacteuren (gelukkig kon ik de term "zielige figuren" nog bijtijds inslikken) van het kaliber John Hoofs, tonen aan dat de keuze voor Margraten destijds de juiste was.



Vertrekregeling bleef Dagblad De Limburger bespaard

De overname van Dagblad De Limburger door het Belgische mediabedrijf Concentra was voor veel medewerkers van De Limburger het eind van een onzekere en enerverende periode. Een vertrekregeling bleef hén gelukkig bespaard. In een paginagrote advertentie werden de abonnees (óók in Eijsden) bedankt voor hun begrip en medeleven in die moeilijke periode. Maar ongeleide projectielen als John Hoofs, kunnen het positieve gevoel dat zo’n bedankadvertentie ook bij lezers in Eijsden naliet, zomaar doen omslaan in onbegrip over zoveel onbenul bij deze man.

Nieuwe WMO vraagt grote financiële inspanningen

De vertrekregeling van de gemeente Eijsden-Margraten heeft ongetwijfeld te maken met het feit dat de bodem van de gemeentelijke schatkist zichtbaar raakt door tal van fikse aanslagen op het gemeentelijk budget. De recente aankondiging van een verhoging van de Onroerend Zaak Belasting (OZB) is daar een voorbode van.

Dure expertise inhuren
Maar de gemeente moet kennelijk ook in eigen vlees snijden. De vertrekregeling als maatregel om te bezuinigen op het ambtenarenapparaat, moet in dat verband worden gezien. En het kan nog erger straks. Want de rijksoverheid gooit in het kader van de nieuwe WMO straks massaal zorgtaken over de gemeentelijke schutting en stelt tegelijk minder financiële middelen ter beschikking. De kans is niet denkbeeldig dat kleinere gemeenten als Eijsden-Margraten externe (en dure) expertise moeten inhuren om de aan hun toebedeelde zorgtaken naar behoren te kunnen vervullen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten