vrijdag 29 januari 2016

Keuring militaire dienst in Raeren

De keuring voor militaire dienst was omstreeks 1900 in de omgeving van Raeren een belangrijke gebeurtenis voor de mannelijke jeugd.



Tréckdaag en Monsterdaag

Het Pruisische leger kende twee sessies:
  • de eerste was de "Tréckdaag";
  • de tweede werd in Raeren de "Monsterdaag" genoemd.
Bij een eerste medische test werd op "Tréckdaag" besloten of men al dan niet geschikt was voor militaire dienst. Wie geschikt verklaard werd, moest zich kort voor de daadwerkelijke oproep voor militaire dienst aan een grondiger medisch onderzoek onderwerpen. Hij ging 'monstere'.



Samen naar Eupen voor de keuring

"„Trécke“ betekent "trekken". Voordat de algemene dienstplicht werd ingevoerd, werd door loting beslist of men al dan niet soldaat werd. Naderhand bleef de uitdrukking behouden. Nog tot na de Tweede Wereldoorlog begaven zich de dienstplichtigen gezamenlijk naar Eupen voor de keuring. Eerst begin jaren vijftig van de vorige eeuw werd de traditionele keuring vervangen door een meerdaags verblijf in Brussel.

De Tréckdaag

Maar terug naar de "Tréckdaag" aan het begin van de 20e eeuw. Deze belangrijke dag wierp elk jaar weer zijn schaduw vooruit. Al weken tevoren was het onderwerp van gesprek. En was dan eindelijk de cruciale dag aangebroken, dan verzamelden zich ‘s ochtends vroeg in de diverse gehuchten rond Raeren de eerste "tréckjonge". Muzikanten uit de omgeving bliezen er een eerste appèl. En vanuit alle windrichtingen, trokken de jonge mannen dan, begeleid door vrolijke marsmuziek, op richting Eupen. In Neudorf, de laatste halteplaats, had zich uiteindelijk een imposante stoet van ongeveer 100 mannen gevormd.

 Outdoor algemeen


Het Leinweberslied

In Neudorf nam een plaatselijke gendarme het commando over. Men dronk er een glas bier en de muzikanten ontvingen er hun vergoeding; Elke deelnemer betaalde daarvoor één Mark. Na een korte pauze ging het dan verder richting Eupen.

Doortocht door Kettenis

Maar voordat het zover was, moest de uitgelaten schare eerst nog door Kettenis. En daarop verheugden ze zich allemaal heel bijzonder. Kort voor de eerste huizen stopte de gendarme de stoet en waarschuwde nog eens voor al te opdringerig gedrag in het weversdorp. Maar die waarschuwing was aan dovemansoren gericht. Nog voordat het dorpscentrum was bereikt, werd het “Leineweberlied” aangeheven. En al snel brulden zo’n 100 kelen de destijds bekende wijs. Niet de oorspronkelijke tekst, maar een parodie daarop. Dat alles tot grote ergernis van de inwoners van Kettenis. Een aantal verzen van dit lied kunnen oudere mensen uit Raeren zich nog herinneren.

Die Leineweber schlachten alle Jahr’ zwei Schwein,
das eine ist gestohlen, das andre ist nicht sein.
Harum didscharum, di schrumm, schrumm, schrumm!

of:

Wenn die Leineweber Pfannekuchen backen,
dann lassen sie die Kinder in die Pfanne kacken.

Vandaag de dag zou niemand zich nog aan deze onschuldige verbastering van de oorspronkelijke tekst ergeren. Maar naar verluidt is het destijds het vanwege dit lied meermaals tot omvangrijke vechtpartijen gekomen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten